فانوس آزاد

این روزها و با شرایطی که در صدا و سیما وجود دارد لزوم یک رسانه که واقعا ملی باشد مطرح شده. دوستانی در این زمینه پیشقدم شده‌اند و در حال فعالیت هستند.
در گفتگویی که با چند تن از دوستان داشتیم ایده‌ی یک بازی وبلاگی پیشنهاد شد که در آن انتظارات خودمان را (بعنوان افرادی که مخاطب چنین رسانه‌ای خواهیم بود) از رسانه‌ی ملی بنویسیم.
در این بازی سعی بر این خواهد بود که به این سوالات جواب دهیم:
انتظارات ما از رسانه‌ی ملی چیست؟ چه برنامه‌هایی در این رسانه باید جای داشته باشند؟ این رسانه چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد و ما چقدر حاضریم برای چنین رسانه‌ای همکاری کنیم. اگر حاضر به همکاری هستیم چه شکلی از همکاری را می‌توانیم به رسانه‌ی ملی خود هدیه کنیم؟

اما پاسخ من به این سوالات: (این نکته را هم ذکر کنم که واژه‌ی من را به کرات در این متن استفاده کردم شاید برای تاکید بر اینکه این‌ها انتظارات شخص من از رسانه‌ای جامع و ملی است که بعنوان یک مخاطب بالقوه رسانه جدید نوشته ام)

اولین انتظار من از رسانه‌ای ملی، پایبندی به اصول روزنامه‌نگاری است؛ گزارش صحیح و بدون جهت گیری، سپس نقد منصفانه اخبار یعنی همانطور که از مخالفان من بدون تخریب انتقاد می‌کند باید دیدگاه‌های من و موافقان من را هم نقد کند و نقایص آن‌را یاد‌آوری کند، گزارشگران چنین رسانه‌ای باید بدون توجه به خط فکری خود و با رعایت بی‌طرفی گزارش کنند. چنین رسانه‌ای باید از شلوغ کاری و تبلیغ خشونت و پروپاگاندا پرهیز کند و سعی در نشان دادن حقایق همانطوری که هستند، بکند. شبکه‌های تلویزیونی زیادی (چه فارسی زبان و چه انگلیسی زبان) وجود دارند که دنیا را تنها از یک دریچه می‌بینند و گزارش‌ها و تحلیل‌هایشان همیشه به طرفداری از یک جناح/حزب/… است. در رسانه‌ی ملی چنین نگرش دریچه‌ای نباید وجود داشته باشد. از همه افکار و عقایدی که اهل گفتگو هستند و خشونت طلب نیستند باید در این رسانه جای خود را داشته باشند.

چنین رسانه‌ای باید از افراد بنا به دانش و سطح اطلاعاتشان دعوت به همکاری کند، نه بخاطر دیدگاه سیاسی/دینی/حزبی‌ یا خطی که دنبال می‌کنند. آرزویم این است که در چنین رسانه‌ای افراد فارغ از چنین برچسب‌هایی در کنار هم فعالیت کنند. فکر می‌کنم وقتی هر یک از این برچسب‌ها (دین، حزب، اعتقادات) بصورت ارزش و ملاک انتخاب درآیند آخر کار چنین می‌شود که در صدا وسیما می‌بینیم که یک خط فکری؛ با دروغ و پرده پوشی بقیه را حذف و تخریب می‌کند. واقعا دوست دارم روزی را ببینم که رسانه‌ای وجود دارد که برنامه‌سازان آن از تمام طیف‌های اعتقادی هستند و در کنار هم کار رسانه‌ای می‌کنند.

دوست دارم چنین رسانه‌ای در کنار خبر رسانی، برنامه‌هایی آموزشی با بهره‌گیری از اساتید و محققین ایجاد کند تا در کنار خبررسانی به فرهنگ‌سازی و غنی کردن دانش عمومی جامعه کمک کند. برنامه‌هایی که در عین تفریحی بودن (Entertainment) اتلاف وقت نیستند. برنامه‌هایی که در عین جذابیت بار آموزشی هم داشته باشند.

در صورت وجود ایجادرسانه‌ای نه تنها حاضرم از نظر مالی تا حد توانم کمک کنم، بلکه در حد سواد، توانایی و تخصص خودم درصورت نیاز همکاری خواهم کرد. گمانم این است که برای تامین هزینه‌های راه‌اندازی چنین رسانه‌ای در آغاز می‌توان بر روی هموطنانمان حساب کرد، البته این به شرطی است که واقعا راه‌اندازان چنین رسانه‌ای بی‌طرفی خود را ثابت کنند تا هموطنانی که توان مالی بالایی دارند حاضر به همکاری شوند.

دوستان بسیاری هستند که دوست دارم به این بازی دعوت کنم، پس در ابتدا با دعوت از چند دوست شروع می‌کنم و امیدوارم که دیگرانی که نام‌ نمی‌برم هم در صورت تمایل شرکت کنند. از پارسا، اسد، نیک‌آهنگ، محمد تاج دولتی و ارش دعوت می‌کنم که نظراتشان را در این مورد بنویسند. از تمام دوستان دیگری هم که میل دارند در مورد رسانه‌ی ملی ایده‌آلشان بنویسند دعوت می‌کنم در این بازی شرکت کنند. اگر وبلاگ ندارید هم در کامنت‌ها می‌توانید انتظارات فردی خودتان را بنویسید.

• مجموعه‌ی لینک‌های بازی وبلاگی رسانه (7)
• رسانه – ترانه‌سرای سبز (1)
• اعترافات سبز (5)
• من چه کارهایی نمی‌کنم و چه کارهایی می‌کنم؟ (5)
• Ahmadinejad is not my elected president (2)