فانوس آزاد

آقای درویش مرد خستگی ناپذیر محیط زیست ایران در یک بازی وبلاگی در پاسخ به دعوت یک شهروند اعترافات سبزی کرده. بعد از مدتی کم کاری وبلاگی فکر کردم من هم بدون دعوت اعترافات سبز خودم را بنویسم:

۱- در کودکی وقتی با خانواده به گردش در طبیعت می‌رفتیم بعلت علاقه‌ی شدیدم به آتش (متولد آذر!)، آتش بر پا می‌کردم و گاهی برای این آتش از خار استفاده می‌کردم. هنوز هم از سوزاندن این خارها که در بعضی از نقاط کشور تنها پوشش گیاهی هستند افسوس می‌خورم.
۲- در زمان دانشجویی در تهران و همینطور در آلمان که استرس کار و پایان نامه نوشتن بالا بود دوش‌های طولانی مدت می‌گرفتم. چون کلا اهل دوش‌های بلند مدت نیستم علت عمده این دوش‌های بلند مدت مجانی بودن آب در خوابگاه دانشجویی و یا مجتمع ساختمانی بود! اعتراف می‌کنم که الان که برای آب پول پرداخت می‌کنم از دوش بلند مدت برای رفع استرس استفاده نمی کنم!
۳- کاغذ خیلی زیاد مصرف می‌کنم. وقتی مطلبی را عمیق بخواهم بخوانم باید روی کاغذ باشد تا بتوانم روی آن علامت بگذارم. البته معمولا دوطرف صفحه را پرینت می‌کنم و بخاطر سیستم خوب بازیافت در آلمان خیلی از این جهت وجدان درد نمی گیرم!
۴- هفته پیش بود که برای اولین بار (و امیدوارم آخرین) یک موجود زنده به اتوموبیلم خورد! قرقاولی ناگهان وسط خیابان دوید و با اینکه من ماشین را منحرف کردم یک راست پرواز کرد و به کنار ماشین خورد! راستش نمی‌دونم که زنده موند یا نه انقدر ناراحت شدم که فکر کردم باید اعتراف کنم.
۵- با اینکه مونستر شهر دوچرخه است از وقتی ماشین خریده‌ام گاهی ماشین را برای خرید یا سرکار رفتن به دوچرخه ترجیح می‌دهم!

اما چند نکته خوب در مورد من:
۱- با خوشحالی می‌تونم بگم که تقریبا هیچوقت موجود زنده ای رو از قصد یا برای تفریح نکشته‌ام، (امیدوارم که قرقاولی که هفته پیش باهاش تصادف کردم هم زنده مانده باشد). گاهی که عنکبوتی در خانه است آنرا به بیرون منتقل کنم. در کودکی هم با اینکه بچه های محل با تیرکمون و تفنگ بادی به “شکار” گنجشکهای بیچاره می‌رفتند من تنها قوطی حلبی را نشانه می‌رفتم.
۲- در رانندگی مواظب مصرف بنزین هستم، البته این مواظبت هم به جیب مبارک کمک می کند و هم به محیط زیست! در برنامه مستندی که از تلویزیون پخش شد یاد گرفتم که با یک ترفند کوچک یعنی تعویض دنده قبل از اینکه دور موتور خیلی بالا برود می‌شه تا ۶۰% مصرف سوخت رو کاهش داد. بعد از اینکه این روش را امتحان کردم، دیدم که واقعا کارساز است. طبق توضیه های این برنامه: از دنده یک فقط برای شروع حرکت استفاده کنید و هرچه زودتر به دنده ۲ بروید؛ در ۳۰ کیلومتر در ساعت دنده ۳ و ۴۰ کیلومتر در ساعت دنده چهار و از ۵۰ کیلومتر در ساعت از دنده پنج استفاده کنید! با اینکه شتاب ماشین پایین خواهد بود ولی اگر این روش رانندگی رو مخصوصا در شهر امتحان کنید واقعا مصرف بنزین و در نتیجه تولید دی اکسید کربن شدیدا کاهش خواهد یافت!
۳- تقریبا هیچوقت زباله در طبیعت نریخته‌ام.
۴- عاشق گل و گیاه و طبیعت هستم و هر وقت امکانشو داشته باشم درخت می کارم.

پانوشت: به پیشنهاد آقای درویش برای رونق بیشتر این بازی وبلاگی چند تن از دوستان خوبم رو به این بازی دعوت می‌کنم:
دوستان خوبم: رامین (وبلاگ یک جستجوی همیشگی)، سولوژن، پارسا صائبی (با اینکه پارسا علاقه‌ای به بازی‌های وبلاگی نداره شاید برای محیط زیست وارد بازی شد)، درسهای دنیا که خودش آمادگی شرکت در بازی رو اعلام کرد و جادی عزیز.

• سفر (0)
• ساعت زمین (0)
• سلول خورشیدی با بالاترین رکورد بازدهی (3)
• سفرنامه تصویری نیوزیلند (3)
• دو پلاگین مفید (3)